چې مستی وی اؤ ځوانی وی اؤ جانان وی اؤ ډک جام
ډېر ګلونه، لږ یاران وی ،يو غمګین غوندې ماښام

عشق څه اور وی اؤ څه نور وی زړه لمبی لکه تنور وی
په دې ژوند به زه ورځار کړم جنتونه ستا تمام

د مستۍ د سیند په غاړه، ثوابې روژې به نیسم
اسویلی به کوم یادوم به د ساقی نیمګړی جام

 تل سپوږمۍ د څوارلسمې، تل جانان د شپاړسمې

تل ځوانی، سیند د شرابو، دا دوزخ دی که انعام

Mâ gul wërta satëley wo – gulfâm në râzi

Qâsid me wërlegëley – dilârâm në râzi

Lë mâ ye zŗë khafa dëy – ka Aghyar de lamsa wolëy

Har sok ka warlegëm pësta  peyghâm  në râzi

Parun ye wâda okŗa che – begâ la ba dërzëma

Dë wraz sumra ogda shwë che – mâkhâm në râzi